Derdi var dağların büyük bir derdi:
Onun için böyle susmuş bekliyor.
Söylese kim bilir neler söylerdi;
Susarak derdine dertler ekliyor.
Hâlbuki yerinde gücü kudreti:
Dağlar enginlere yüceden bakar…
Binbin (milyon) yıldır koruyor hep haşmeti;
Ondandır vakarı başına takar…
Bilmezler büyüğün derdi de büyük…
Herkesin dertleri onun telaşı;
Kötülük edene etmez kötülük…
Bu yüzden bulutlu, dumanlı başı…
Dağın başı: Yazın bulut, kışın kar;
Onun için böyle, bundan hep diniz(sessiz, sakin)
Yağmuru var, yağışı var, soğuk var;
Dağbaşları yapayalnız, çaresiz…
Kuşlar uçmaz, kervan geçmez yollarda;
Bir damla ses var mı diye bekler…
Kurt kuş bile bulunmayan bellerde,
İnsanlar artık hiç gelmeyecekler.
Dağlar böyle mutlu mudur ne dersin?
İnsan yok, varlığın ne anlamı var?
İnsan yoksa kutlu mudurne dersin?
İnsanla kut ve mut kazanır dağlar…
Deniz Hoca der ki çıksam dağlara!
Dertleri bölüşsek şöyle biz bize:
Baksam oralardan düze bir ara;
Sonra da karışıp gitsem denize…
8 Mayıs 2026
Hüseyin DENİZ
Emekli Edebiyat Öğretmeni