Bölgesel Amatör Lig (BAL), yalnızca futbol oynanan bir lig değildir.
BAL, bir şehrin spora, gençliğe ve kendi değerlerine ne kadar sahip çıktığının turnusol kâğıdıdır.
Ve bugün bu turnusole baktığımızda ortaya çıkan tablo şudur:
Kumluca Belediyespor yalnız bırakılmıştır.
Bu Saha Ayıp Ediyor
BAL Ligi’nde mücadele eden bir takımın bu haldeki bir sahada maç oynaması, Kumluca adına utanç vericidir.
Çimler bakımsız,
altyapı yetersiz,
soyunma alanları yetersiz…
Bu şartlar profesyonellik değil, ihmaldir.
Futbolcunun sağlığı hiçe sayılıyor, emeğin karşılığı yok sayılıyor.
Bir Takım Başkanın Cebinden mi Yönetilir?
Gerçeği konuşalım.
Bu kulüp bugün sadece başkanın kişisel gayreti, üç beş yardımseverin desteğiyle ayakta durmaya çalışıyor.
Soruyorum:
Bir ilçe takımının kaderi iki üç kişinin cebine, ilişkilerine ve iyi niyetine mi bırakılır?
Kurumsallık nerede?
Yerel sahiplenme nerede?
Ön Protokole Çay Var, Sahada Sahip Yok
Maç günü tribünde sadece ön protokole bir bardak çay.
Ne organizasyon var,
ne ev sahipliği kültürü,
ne de “biz bu takımı önemsiyoruz” mesajı.
Buradan açık açık soralım:
Bu şehir her hafta 1 kilo çay, 2–3 kilo çekirdek alamayacak kadar mı yoksul?
Yoksa mesele yoksulluk değil, umursamazlık mı?
Sponsorlar Nerede, Herkes Rahat mı?
Kumluca’da kazanıp Kumluca’da görünmeyen kaç işletme var, bilen var mı?
Logosu duvarda, adı listede olmayan kaç “iş insanı” var?
BAL Ligi’nde mücadele eden bir takımı yalnız bırakmak,
bu ilçenin gençlerine sırt dönmektir.
Bu kulüp bir yük değil;
doğru yönetilirse bir vitrin,
bir sosyal sorumluluk,
bir ortak değerdir.
Bu Böyle Gitmez
Destek yoksa başarı da olmaz.
İmkânsızlıkla başarı hikâyesi yazmak romantik bir masaldır, gerçek hayat değildir.
Altyapı dağılır,
gençler spordan kopar,
yarın “neden Kumluca’dan futbolcu çıkmıyor?” diye soranlar olur.
Son Söz Değil, Son Uyarı
Bu yazı bir sitem değil, bir hesap çağrısıdır.
Kumluca Belediyespor sahipsiz değildir deniyorsa, bunun sahada, tribünde ve masada karşılığı görülmelidir.
Aksi halde bugün susanlar,
yarın bu kulüp düştüğünde
en çok konuşanlar olacaktır.
Ve o gün,
“biz nerede hata yaptık?” sorusu
hiç kimseyi temize çıkarmaz.