MANEVİ İKLİMLERE HOŞ GELDİK…

Cami şerefelerinden nurdan yazılar gibi, ‘’ HOŞ GELDİN YA ŞEHRİ RAMAZAN, TUT BİZİ EY ORUÇ’’ nidaları manevi iklimlere çağrı gibi, açlık ve susuzluğun ne demek olduğunu daha iyi anlıyoruz, akşam bir lokma yiyecek bulamadan uyumaya çalışan insanları, bizim ekmek, yemek artıklarını hiçe saydığımızı düşünecek olursak, yemek seçip beğenmemek, türlü türlü nimet içinde yüzerken şükretmemek, kıymet bilmemek başkaları için ne kadar da önemli…. Ramazan-ı şerif ayı görmeyen gözlerimizin perdelerini açsın, duymayan kulaklarımızın pasını silsin, ne zamandır körelmiş duygularımızı harekete geçirsin, ne için geldik, ne yapıyoruz soruları sorabilmek umuduyla. Hayat bir doğmak bir ölmekle sınırlı, arada kalan zaman da ne yapabilirsek, dinen vicdanımızın rahat olması, elimizden gelen iyiliği etrafımızdan esirgemeden, gerçek aleme giderken arkamızdan hoş bir sada bırakmak en büyük yatırım olacaktır, orucun belli bir mükafatı yokmuş, Rabbim ‘’onun mükafatını ben vereceğim’’ diyor . ve ben onu hayal bile edemiyorum, Rabbimin rahmeti gazabını geçmiştir diyorlar, kalbinde zerre iman olan mutlaka cennete girecekmiş, bu müjdelere mazhar olmuşuz ne mutlu bize…
İftar vakti midelere kurulan cümbüş gibi, sevabı da amel defterimizde pırıl pırıl parlasın inşallah, manevi bir huzurun mükemmel halini yaşamak dileğiyle…. Gökte ki yıldızlar gibi, gece de dolunay, ufukta tüm dünyaya gülümseyen güneş gibi, samimi ve sevgi saygı içinde hoşluklarla dolu, ruhen doymuş, fikren rahat bireyler olarak bayramımıza bayram katalım duasıyla yazıma son veriyorum… Manevi iklimlere açılmak, oralarda doyasıya gezinmek, nasiplenmek, kazancımıza kazanç, güzelliğimize güzellik eklemek kim istemez? Tüm İslam alemi ne, vatanımıza milletimize hepimize hayırlar getirmesini diliyorum.

Tekrar görüşmek dileğiyle, hayırlı sahurlar, hayırlı iftarlar diliyorum, iyi ki varsınız…saygı ve muhabbetle selamlıyorum…

HATİCE BOZKURT SARITAŞ…