Kimse Bize Masal Anlatmasın: Biz Bu İşin Kaşık Sepetini Biliriz!
Bazı şeyler kitapta yazmaz, okulda öğretilmez. Hayatın içinde, tozun toprağın arasında, ocağın başında öğrenilir. Hani derler ya; "El elin nesine, gülerek gider yasına" diye... Bizim meselemiz tam da burada başlıyor. Biz başkaları gibi uzaktan uzağa ahkam kesenlerden değiliz. Biz, bu memleketin, bu çarşının, bu pazarın tabiri caizse kaşık sepetini bile biliriz.
Görünmeyeni Görmek, Bilinmeyeni Bilmek
"Kaşık sepetini bilmek" sadece bir ayrıntıya vakıf olmak değildir; o evin, o kurumun veya o sistemin ciğerini okumaktır. Kimin hangi niyetle masaya oturduğunu, kimin heybesinde ne taşıdığını, kimin gerçekten memleket sevdasıyla yandığını, kimin ise sadece "kaşık çalmaya" geldiğini şıp diye anlarız.
Yılların getirdiği tecrübe bize şunu öğretti: Yerel basın demek, sadece haber yazmak demek değildir. Yerel basın, halkın sofrasındaki ekmeğin fiyatından, tarlasındaki ürünün bereketine kadar her şeye şahitlik etmektir. Biz buraların tozunu yutarken, kimlerin hangi yollardan geçtiğini, kimlerin dik durup kimlerin rüzgara göre eğildiğini tek tek not ettik.
Sahne Arkasındaki Gerçekler
Bugünlerde herkes her konuda uzman kesilmiş durumda. Özellikle dijital dünyanın hızıyla beraber, bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olanların sayısı arttı. Ancak bir fark var: Onlar sadece vitrini görüyor, biz ise deponun en karanlık köşesindeki eksik halkayı biliyoruz.
Bizim kalemimiz, sadece kağıt üzerinde oynamaz; vicdanın ve gerçekliğin süzgecinden geçer. Çünkü biz biliyoruz ki; kaşık sepetinin yerini bilmeyen, o sofranın tadını da tuzunu da ayarlayamaz.
Son Söz: Samimiyet Kazandıracak
Sonuç olarak; kimse bize dışarıdan gazel okumasın. Biz bu toprakların sesiyiz, soluğuyuz. Halkın içinde, halkla beraber yürürken biriktirdiğimiz bu "mutfak bilgisi", bizim en büyük sermayemizdir.
Dün olduğu gibi bugün de doğruları söylemeye, eğriyi ayırmaya ve o kaşık sepetindeki her bir ayrıntıyı toplumun yararına kullanmaya devam edeceğiz. Çünkü biz biliyoruz; hakikat, er ya da geç gün yüzüne çıkar.
Yeter ki biz, o sepetin içindeki samimiyeti kaybetmeyelim.