Oğlumun evinde bir köpek var. Adı Şans. Aldıklarında küçücük bir yavruydu. 11 Yaşında. Artık yaşlandı. Kızım -oğlumun eşi- onu çok seviyor. Ona bir şey olacak diye içi titriyor.

Şans da onları seviyor tabii. Onlardan biraz ayrı kalsa döndükleri zaman sevindirik oluyor. Evin içinde bir o yana bir bu yana koşturup duruyor.

Şans en kaliteli mamalarla besleniyor. Hastalandı mı doğruca veterinere gidiyor. Sabahları gezmeye ve çişini yapmaya çıkıyor. Ailesi onunla öğünüyor. “Çocuğumuz gibi…” diyorlar.

Eve geleli 11 yıl olmasına rağmen ben çocukların ona iyilik mi yoksa kötülük mü yaptıkları konusunda karar veremedim. Belki de kafam eski. Bence kedi fare tutarken kedidir, köpek ev beklerken. Ya da sahibiyle birlikte bir yere giderken. Taşıtlar bile yolda giderken ya da yük taşırken mutludur gibime gelir. El arabası bile. Onları bir eve hapsedersek üstüne başına ne kadar bakarsak bakalım mutsuz olurlar.

Bir soğan bile doğramadan dolapta bekleyip duran bir bıçak düşününüz. Ya da bir çivi bile çakmamış çekiç. Küflenir orada beyav.

Bence hayvan beslemek köyde yaşayan insanların işi. Onlar kediye fare tutturur, köpeğe ev bekletir, horozu öttürür, kekliği üretirler. Böylece hayvanlar bir işe yaramış, hayatlarını da anlamlı hale getirmiş olurlar. Şehirli ne yapmalıdır? Hayvan barınaklarına yardım etmeli, oradaki hayvanlarla haftada bir vakit geçirmelidir. O vakti geçirirken de bencilce davranmamalı, hayvanın istediği gibi davranmalıdır.

En iyisi yaşadığı çevrede dışarıda yaşayan hayvanlara beslenmeleri için yiyecek ve su içmeleri için su kabı koymak. Aşırı korumacı davranmak da yanlış. Tıpkı çocuklarımıza yaptığımız gibi.

Bence evde beslenen hayvanlara evin sahibi -her ne kadar aileden biriymiş gibi davrandığını iddia etse de- malıymış gibi davranıyor. Çocuklarına da aynı biçimde davranan aile yok mu? Bunun sonucu nedir? Sahibi olduğunuz şeyin özgürlük alanını kısıtlamak. Hayvanlar için bu kısıtlama daha büyük bir günah. Çünkü onların ağzı var, dili yok.

Şimdi sorayım: Şans, şanslı mı, şanssız mı?

SOMSÖZ: DOSTUNUZA DOSTÇA DAVRANIN!